Jest to kinofilski poemat L\u00e9osa Caraxa, najwybitniejszego \u2013 obok Jeana-Jacquesa Beineixa i Luca Bessona \u2013 autora francuskiego neobaroku filmowego. Przed projekcj\u0105 prelekcj\u0119 wyg\u0142osi filmoznawca i krytyk filmowy, Piotr Mirski.<\/p>\n
O \u2018\u2019Holy Motors\u2019\u2019, objawieniu zesz\u0142orocznego festiwalu w Cannes, filmie, kt\u00f3rym po ponad dekadzie nieobecno\u015bci Carax powr\u00f3ci\u0142 na sto\u0142ek re\u017cyserski, prasa pisa\u0142a w samych superlatywach:<\/p>\n
\u201eHoly Motors\u201d jest absolutnym tryumfem. Jednocze\u015bnie konkretny w inscenizacji i surrealistyczny w tre\u015bci, ob\u0142\u0105kany wodewil Caraxa jest czym\u015b w rodzaju teatru jednego aktora przepisanego w wielkie filmowe uniwersum z pogranicza \u201eeXistenZ\u201d i \u201eBorata\u201d. Sens fabu\u0142y wy\u0142ania si\u0119 powoli i jest podatny na spoilerowanie, musz\u0119 wi\u0119c zachowa\u0107 ostro\u017cno\u015b\u0107. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest tu niejaki Oscar (Denis Lavant) \u2013 aktor przemieszczaj\u0105cy si\u0119 po Pary\u017cu wielk\u0105 limuzyn\u0105-garderob\u0105, z kt\u00f3rej wyskakuje od czasu do czasu, by odegra\u0107 starannie przygotowan\u0105 rol\u0119 (kt\u00f3ra doskonale wkomponowuje si\u0119 w otaczaj\u0105c\u0105 go \u201erzeczywisto\u015bci\u201d). (\u2026)Ho\u0142d dla aktorstwa, a zarazem pe\u0142na l\u0119ku przepowiednia tryumfu cyfry nad celuloidem (z Michelem Piccolim jako wcieleniem minionej epoki tego ostatniego), \u201eHoly motors\u201d jest tyle\u017c nieprzewidywalne, co zdyscyplinowane \u2013 mistrzowsko zawieszone mi\u0119dzy opowiadaniem jednej historii a rozszczepieniem je na dwana\u015bcie wi\u0105zek. Do licha; film, kt\u00f3ry potrafi nawi\u0105za\u0107 jednocze\u015bnie do Pixarowych \u201eAut\u201d i do niemego dziadka serialu w postaci Feuillada zas\u0142ugiwa\u0142by na uwag\u0119 nawet, gdyby nie by\u0142 \u2013 jak ten \u2013 majstersztykiem re\u017cyserii, aktorstwa i inscenizacji.<\/em><\/p>\n (Micha\u0142 Oleszczyk, Dwutygodnik.com)<\/p>\n Mamy poczucie, \u017ce otaczaj\u0105ca nas rzeczywisto\u015b\u0107 zosta\u0142a zdigitalizowana, sta\u0142a si\u0119 obrazem. Carax osi\u0105ga efekt paradoksalny – wyrywa si\u0119 z obrazu i pi\u0119trz\u0105c nierzeczywisto\u015b\u0107, dotyka rzeczywisto\u015bci. W scenach, kt\u00f3re powinni\u015bmy zna\u0107 z kina gatunk\u00f3w, wywo\u0142uje stan, do kt\u00f3rego jeste\u015bmy coraz mniej zdolni – zdziwienie, zaskoczenie. Jest co\u015b bezinteresownego w tej ekscentrycznej fantazji, co\u015b rozbrajaj\u0105cego, naiwnego, autentycznego. <\/em><\/p>\n (Tadeusz Sobolewski, \u2018\u2019Gazeta Wyborcza\u2019\u2019)<\/p>\n Zmieszanie widza zosta\u0142o wliczone w cen\u0119 biletu. Carax swoim zwyczajem miesza wysokie i niskie, zestawia stoj\u0105c\u0105 na dachu wie\u017cowca Kylie Minogue albo Ev\u0119 Mendes podczas modowej sesji na cmentarzu z wyrafinowanymi aluzjami literackimi i nie mniej ambitnymi nawi\u0105zaniami filmowymi. Nade wszystko jednak przywraca kinu surrealizm. (\u2026) \u2018\u2019Holy motors” \u2013 powr\u00f3t Leosa Caraxa po d\u0142ugiej, dziesi\u0119cioletniej przerwie, przypomnia\u0142 zar\u00f3wno o re\u017cyserze, jak i francuskim „neobaroku”, prawie zapomnianym dzisiaj nurcie, kt\u00f3rego Carax by\u0142 jednym z najg\u0142o\u015bniejszych przedstawicieli. Bardzo go brakowa\u0142o. Tw\u00f3rca „Kochank\u00f3w na mo\u015bcie” wnosi do \u015bwiatowego kina rodzaj bezczelnej dezynwoltury. Wszystko mu wolno, nie boi si\u0119 oskar\u017ce\u0144 o \u015bmieszno\u015b\u0107 czy brak ci\u0105gu przyczynowo-skutkowego. Filmy Caraxa s\u0105 antydos\u0142owne. Nigdy si\u0119 nie ko\u0144cz\u0105, raczej urywaj\u0105, tak jakby autor wsiad\u0142 na chwil\u0119 do limuzyny pana Oscara, wystawi\u0142 nam j\u0119zyk i odjecha\u0142 w sin\u0105 dal. Jeszcze wr\u00f3ci, jeszcze nam poka\u017ce. <\/em><\/p>\n (\u0141ukasz Maciejewski, \u2018\u2019Dziennik. Gazeta prawna\u2019\u2019)<\/p>\n Przed filmem s\u0142owo wst\u0119pne wyg\u0142osi Piotr Mirski \u2013 filmoznawca; przygotowuj\u0105cy obecnie doktorat o paranoi w kinie ameryka\u0144skim na WZiKS UJ. Publicysta, krytyk, wytw\u00f3rca makulatury. Wsp\u00f3\u0142pracuje lub wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 m.in. z: Portalem Filmowym, \u201eKinem\u201d, Dwutygodnik.com, \u201eEKRAN-ami\u201d, Interia.pl, \u201eFilmem\u201d, \u201ePolityk\u0105\u201d, \u201eNow\u0105 Fantastyk\u0105\u201d, \u201eExklusivem\u201d i \u201eMiastem Kobiet\u201d. Trzykrotnie wyr\u00f3\u017cniony w Konkursie im. Krzysztofa M\u0119traka (2010, 2011, 2013). Wsp\u00f3\u0142autor ksi\u0105\u017cki \u201eWunderkamera. Kino Terry\u2019ego Gilliama\u201d. Autor kilku opowiada\u0144 (publikowanych lub do publikacji przyj\u0119tych m.in. w \u201eCzasie Kultury\u201d, \u201eHa!arcie\u201d, \u201eNowe Fantastyce\u201d, \u201eWakacie\u201d i \u201eRed.\u201d) i tekst\u00f3w dla death metalowego zespo\u0142u Ogotay. 27 czerwca – przed wakacyjn\u0105 przerw\u0105 w dzia\u0142alno\u015bci klubu – DKF Maciste zaprezentuje widzom jeden z najbardziej szalonych i bezkompromisowych film\u00f3w ostatnich lat \u2013 \u2018\u2019Holy Motors\u2019\u2019.<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5,92,6250],"tags":[17866,17142,17289,17263],"class_list":["post-92839","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-biezace-wydarzenia","category-kultura","category-tematyka","tag-dkf","tag-film","tag-kino","tag-kino-regis","main_tag-dkf"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\n___
\nDKF Maciste zaprasza:
\n\u2018\u2019Holy Motors\u2019\u2019 L\u00e9osa Caraxa
\nCZAS: 27 czerwca, godz. 19:00
\nMIEJSCE: Kino Regis
\nBilety: 10 z\u0142, 5 z\u0142 dla cz\u0142onk\u00f3w DKF
\nProjekt dofinansowany ze \u017ar\u00f3de\u0142 PISF <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"