Edward Rudek urodzi\u0142 si\u0119 28 marca 1912 roku w Czechach w mie\u015bcie Hermanice ko\u0142o Ostrawy. Jego ojciec Franciszek by\u0142 g\u00f3rnikiem i pracowa\u0142 prawdopodobnie w kopalni \u201eMicha\u0142\u201d. Okres wczesnego dzieci\u0144stwa Pan Edward wspomina bardzo mi\u0142o. W jego pami\u0119ci przewijaj\u0105 si\u0119 postaci koleg\u00f3w, z kt\u00f3rymi chodzi\u0142 do przedszkola i psoty starszego brata Franciszka. Wspomina mieszkanie na pierwszym pi\u0119trze w budynku g\u00f3rniczym, piel\u0119gnowanego przez mam\u0119 Mari\u0119 z d. Brydniak pi\u0119knego oleandra, stoj\u0105cego w pokoju przy oknie wychodz\u0105cym na ulic\u0119, przez kt\u00f3re obserwowa\u0142 przechodz\u0105cych ludzi, sklepy po drugiej stronie ulicy i dworzec (Banhoff). Jecha\u0142y przeze\u0144 poci\u0105gi towarowe i z wojskiem, jak m\u00f3wili miejscowi \u201eto jad\u0105 nasi, wasi i ci, co m\u00f3wi\u0107 nie umiej\u0105\u201d, (czyli W\u0119grzy). <\/p>\n
Wieczorami ojciec grywa\u0142 na akordeonie, a w zawieszonej na \u015bcianie klatce wyci\u0105ga\u0142 swoje trele kanarek. We wspomnieniach pozosta\u0142 tak\u017ce s\u0105siad o nazwisku Lazar posiadaj\u0105cy sad, z kt\u00f3rego wiecznie musia\u0142 przep\u0119dza\u0107 \u0142obuziak\u00f3w z kolonii g\u00f3rniczej, przychodz\u0105cych tam na jab\u0142ka. U wylotu ulicy znajdowa\u0142 si\u0119 sklep Lampera i restauracja \u201eU Szufli\u201d, a za ni\u0105 park, gdzie w wolnych od pracy chwilach siadali na \u0142awkach g\u00f3rnicy i grali w karty. Dalej ju\u017c w polach sta\u0142a piekarnia, z kt\u00f3rej co rano na ca\u0142\u0105 okolic\u0119 roznosi\u0142 si\u0119 zapach \u015bwie\u017cego pieczywa. <\/p>\n
Kiedy wybuch\u0142a I wojna \u015bwiatowa ojciec zosta\u0142 skierowany na front, a matka wraz z tr\u00f3jk\u0105 dzieci Franciszkiem, Edwardem i malutk\u0105 Wandzi\u0105 jeszcze przez jaki\u015b czas mieszka\u0142a w Hermanicach. Za ka\u017cdym razem, kiedy Pan Edward opowiada o tamtych latach na twarzy pojawia si\u0119 u\u015bmiech, a w oczach \u0142zy wzruszenia.<\/p>\n
Pod koniec I wojny matka wraz z dzie\u0107mi przyjecha\u0142a do Polski i zamieszka\u0142a w Olchawie ko\u0142o Wi\u015bnicza, gdzie otrzyma\u0142a od swojej chrzestnej matki trzy morgi pola. Po powrocie do Polski nie by\u0142o ju\u017c tak weso\u0142o, ojciec wr\u00f3ci\u0142 z wojny i pracowa\u0142 w kopalni, w kt\u00f3rej uleg\u0142 wypadkowi. Wtedy zrezygnowa\u0142 z pracy, wzi\u0105\u0142 odpraw\u0119 i przyst\u0105pi\u0142 do budowy domu w Olchawie. Z gospodarstwa trudno by\u0142o si\u0119 utrzyma\u0107, a o prac\u0119 nie by\u0142o \u0142atwo. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej rodzice zaprowadzili Edwarda na praktyk\u0119 do stolarza, kt\u00f3rego warsztat mie\u015bci\u0142 si\u0119 pod ratuszem w Wi\u015bniczu. R\u00f3wnocze\u015bnie Edward chodzi\u0142 do szko\u0142y zawodowej. Po jej uko\u0144czeniu pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych zak\u0142adach, najcz\u0119\u015bciej wspomina prac\u0119 u oo. Pijar\u00f3w w Krakowie i przy budowie fabryki samolot\u00f3w w Mielcu.<\/p>\n
Tu\u017c przed wybuchem II wojny \u015bwiatowej odwiedzi\u0142 swoj\u0105 matk\u0119 chrzestn\u0105 na Zaolziu i wtedy te\u017c dokona\u0142 zmiany obywatelstwa na polskie. Pocz\u0105tek II wojny \u015bwiatowej zapami\u0119ta\u0142 Pan Edward dobrze, bo jego brat Franciszek -zawodowy \u017co\u0142nierz by\u0142 wtedy na urlopie w rodzinnym domu. W nocy przys\u0142ano depesz\u0119 z rozkazem stawienia si\u0119 w jednostce. Wybuch\u0142a wojna. Brata zobaczy\u0142 Pan Edward dopiero w 1948 roku, kiedy z Anglii wr\u00f3ci\u0142 do kraju (walczy\u0142 w armii gen. Andersa). Brat wyje\u017cd\u017caj\u0105c na wojn\u0119 zostawi\u0142 kwit bankowy, na podstawie kt\u00f3rego rodzina mog\u0142a pobiera\u0107 jego \u017co\u0142d, z tym kwitem pojecha\u0142 Edward do Krakowa, nic jednak nie wsk\u00f3ra\u0142, banki nie wyp\u0142aca\u0142y ju\u017c pieni\u0119dzy\u2026 Wojna by\u0142a trudnym okresem dla rodziny Rudk\u00f3w. Edward ima\u0142 si\u0119 r\u00f3\u017cnych zaj\u0119\u0107, pracowa\u0142 te\u017c w stra\u017cy wi\u0119ziennej w Wi\u015bniczu. <\/p>\n
Pod koniec wojny pozna\u0142 swoj\u0105 przysz\u0142\u0105 \u017con\u0119 Antonin\u0119 z d. Majka. \u015alub wzi\u0119li w styczniu 1944 roku w Pogwizdowie. Po roku przysz\u0142a na \u015bwiat ich c\u00f3rka Danuta. Po wojnie Rudkowie przeprowadzili si\u0119 do Bochni i zamieszkali w wynaj\u0119tym mieszkaniu przy ulicy Brackiej. Edward pracowa\u0142 w zak\u0142adzie stolarskim w Krakowie przy ul. \u0141okietka, potem w jednostce wojskowej w Bochni, w BPP a na ko\u0144cu w O\u015brodku Remontowo-Budowlanym Le\u015bnictwa w Bochni. W 1948 roku urodzi\u0142o si\u0119 ich drugie dziecko, syn Edward a w 1952 kolejny syn Jerzy. <\/p>\n
W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych za zgromadzone oszcz\u0119dno\u015bci kupili dom z ogr\u00f3dkiem przy ul. Wi\u015bnickiej. W 1996 roku Pan Edward wraz z \u017con\u0105 otrzymali od Prezydenta RP medal za d\u0142ugoletnie po\u017cycie ma\u0142\u017ce\u0144skie. Jeszcze przed \u015bmierci\u0105 \u017cony w 2003 roku, przenie\u015bli si\u0119 do c\u00f3rki, kt\u00f3ra przej\u0119\u0142a opiek\u0119 nad rodzicami.<\/p>\n
Pan Edward doczeka\u0142 si\u0119 siedmioro wnucz\u0105t, wszyscy s\u0105 absolwentami wy\u017cszych uczelni: dwie wnuczki uko\u0144czy\u0142y studia humanistyczne na UJ, dwie kolejne Akademi\u0119 Medyczn\u0105, nast\u0119pne AGH, a jedyny wnuk wydzia\u0142 in\u017cynierii komputerowej i elektroniczny Politechniki Krakowskiej. Najstarsza wnuczka po obronie doktoratu pozosta\u0142a na uczelni i obs\u0142uguje jeden z najpot\u0119\u017cniejszych mikroskop\u00f3w elektronowych na \u015bwiecie, podobnej mocy jest tylko w austriackim Grazu, a trzeci w USA.<\/p>\n
Pan Edward posiada tak\u017ce trzech prawnuk\u00f3w: Bartka studenta drugiego roku wydzia\u0142u mechanicznego Politechniki Krakowskiej, pi\u0119cioletniego Olgierda i dwuletniego Iwa, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 obecnie w Mi\u0144sku na Bia\u0142orusi, gdzie rodzice pracuj\u0105 w ambasadzie RP. Jedynie najm\u0142odsza prawnuczka, maj\u0105ca niewiele ponad rok Natalia, mieszka w Bochni.<\/p>\n
Dostojnemu Jubilatowi \u017cyczymy dwustu lat \u017cycia!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Edward Rudek z Bochni sko\u0144czy\u0142 100 lat. Przyszed\u0142 na \u015bwiat 28 marca 1912 r. w Czechach. Ma troje dzieci, siedmioro wnucz\u0105t i troje prawnuk\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5,6251,6250],"tags":[10827,17298,10826,17647],"class_list":["post-69037","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-biezace-wydarzenia","category-polityka-i-wydarzenia","category-tematyka","tag-edward-rudek","tag-jubileusz","tag-stulatek","tag-urodziny","main_tag-jubileusz"],"acf":[],"yoast_head":"\n