„Urodzi\u0142em si\u0119 w okoliczno\u015bciach niezwyk\u0142ych.” – i tak te\u017c zaczyna si\u0119 „Benjamin Button”, adaptacja klasycznej noweli F. Scotta Fitzgeralda z lat dwudziestych XX wieku o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry przychodzi na \u015bwiat jako osiemdziesi\u0119ciolatek i stopniowo m\u0142odnieje. O cz\u0142owieku, kt\u00f3ry – podobnie jak my wszyscy – nie potrafi zatrzyma\u0107 up\u0142ywu czasu. Jego osobist\u0105 histori\u0119, osadzon\u0105 w Nowym Orleanie, \u015bledzimy od ko\u0144ca I Wojny \u015awiatowej w 1918 roku a\u017c po XXI wiek, prze\u017cywaj\u0105c jego los r\u00f3wnie niezwyk\u0142y, jak bywa los ka\u017cdego cz\u0142owieka. Wyre\u017cyserowany przez Davida Finchera, z Bradem Pittem, Cate Blanchett, Tild\u0105 Swinton, Taraji P. Henson, Jasonem Flemyngiem, Eliasem Koteasem i Juli\u0105 Ormond w rolach g\u0142\u00f3wnych, film „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” jest w istocie opowie\u015bci\u0105 podr\u00f3\u017cnika w czasie, o ludziach i o miejscach, kt\u00f3re napotyka, o odnalezionych i utraconych mi\u0142o\u015bciach, o rado\u015bci \u017cycia i smutku \u015bmierci, a tak\u017ce o tym, czego czas nie zmienia.<\/p>\n