Chrystus Pan przychodzi nad Jordan, aby podkre\u015bli\u0107 konieczno\u015b\u0107 nawr\u00f3cenia, przemiany wewn\u0119trznej dla wszystkich. Jezus przychodzi nad Jordan jako jedyny cz\u0142owiek, kt\u00f3ry nie jest grzesznikiem. Bierze jednak na siebie grzech, aby usun\u0105\u0107 go spo\u015br\u00f3d ludzi. <\/p>\n
Jezus nad Jordanem zostaje uroczy\u015bcie przedstawiony ludzko\u015bci. Z wy\u017cyn nieba da\u0142 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os: \u201eTen jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w kt\u00f3rym mam upodobanie\u201d. Te s\u0142owa B\u00f3g wypowiada tak\u017ce o ka\u017cdym z nas w dniu naszego chrztu. Otrzymali\u015bmy w\u00f3wczas r\u00f3wnie\u017c legitymacj\u0119 dzieci Bo\u017cych i paszport na drog\u0119 do niebieskiej Ojczyzny. Nie wolno nam zapomnie\u0107 o tym, \u017ce w chwili chrztu B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 naszej duszy, zosta\u0142a nawi\u0105zana \u015bcis\u0142a wi\u0119\u017a z \u017cywym Bogiem i zostali\u015bmy pod\u0142\u0105czeni do Bo\u017cego pr\u0105du, by\u015bmy mogli odt\u0105d czerpa\u0107 \u017cycie z Boga. Czy w ci\u0105gu swojego \u017cycia nie zerwa\u0142e\u015b tego \u201epo\u0142\u0105czenia\u201d z Bogiem?<\/p>\n
Chrzest to wielki zaszczyt, ale zarazem obowi\u0105zek i wielka odpowiedzialno\u015b\u0107. Wynika z niego obowi\u0105zek ustawicznego nawracania si\u0119 i upodabniania si\u0119 do naszego Boga. Pisarz katolicki \u2013 Bruce Marshal \u2013 napisa\u0142 w jednej ze swoich powie\u015bci, \u017ce wielu dzisiejszych chrze\u015bcijan to \u201eochrzczeni niktowie\u201d. Ma on, niestety, racj\u0119. Tak jednak by\u0107 nie powinno. Ka\u017cdy z nas zosta\u0142 powo\u0142any, by by\u0107 dzieckiem Bo\u017cym, a nie Bo\u017cym podrzutkiem.<\/p>\n
A jak ten pierwszy dzie\u0144 bycia cz\u0142onkiem Ko\u015bcio\u0142a wygl\u0105da w wielu spo\u015br\u00f3d naszych \u201ewierz\u0105cych\u201d rodzin? W ksi\u0105\u017cce \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 dla \u015brednio zaawansowanych\u201d Szymon Ho\u0142ownia tak napisa\u0142: Jaki chrzest?! Ksi\u0119\u017ca mog\u0105 katechizowa\u0107 lud, ale lud i tak wie swoje. W polskiej tradycji zamiast chrztu mamy wi\u0119c \u201echrzciny\u201d! Ko\u015bcielny obrz\u0119d polania wod\u0105 to przecie\u017c zwykle tylko konieczny wst\u0119p do grubszej imprezy w domowych pieleszach, gdzie rodzice przepijaj\u0105 do chrzestnych, a ci nie pozostaj\u0105 im d\u0142u\u017cni. I tak a\u017c do czasu, gdy na st\u00f3\u0142 wjedzie specjalno\u015b\u0107 pani domu \u2013 zrazy. A w\u00f3deczka i zrazy (palce liza\u0107!) To przecie\u017c nie s\u0105 okoliczno\u015bci sprzyjaj\u0105ce roztrz\u0105saniu teologicznych subtelno\u015bci. Wi\u0119c \u2013 zdrowie ma\u0142ego! T\u0105 aklamacj\u0105 polscy katolicy czcz\u0105 powi\u0119kszenie si\u0119 wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a powszechnego o nowego cz\u0142onka, kt\u00f3ry nie\u015bwiadom donios\u0142o\u015bci chwili, \u015bpi sobie spokojnie w beciku<\/em>. <\/p>\n I chyba niejednokrotnie z tymi s\u0142owami trzeba si\u0119 zgodzi\u0107. Ale czy tak ma by\u0107?!\u201d Czy tak nie wygl\u0105da\u0142y uroczysto\u015bci zwi\u0105zane z chrztem twojego dziecka? Czy w ten dzie\u0144 nie zatracamy wyj\u0105tkowo\u015bci chwili i faktu, kt\u00f3ry si\u0119 dokonuje?<\/p>\n U\u015bwiadommy sobie, \u017ce nie mo\u017cemy w ci\u0105gu naszego \u017cycia zgubi\u0107 swojej chrze\u015bcija\u0144skiej legitymacji i swego paszportu do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. Tej godno\u015bci dziecka Bo\u017cego nie wolno nam schowa\u0107 do szuflady i zamkn\u0105\u0107 na klucz. Jakiego Chrystusa ja pokazuj\u0119 \u015bwiatu? Czy ka\u017cdego dnia chlubi\u0119 si\u0119 tym, \u017ce jestem cz\u0142owiekiem ochrzczonym? Czy ten fakt wp\u0142ywa na moje \u017cycie i moje codzienne wybory? Niejednokrotnie da si\u0119 s\u0142ysze\u0107 wyrzut m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cal do rodzic\u00f3w, \u017ce ich \u201eskazali\u201d na bycie ochrzczonymi. Ale to dzieje si\u0119 dlatego, \u017ce my doro\u015bli nie \u017cyjemy tak jak ludzie wierz\u0105cy. Nie \u017cyjemy \u0142ask\u0105 sakramentu chrztu! <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Trzydzie\u015bci lat po swoim narodzeniu Jezus przychodzi nad Jordan. Opu\u015bci\u0142 sw\u00f3j Nazaret i ojczyst\u0105 Galile\u0119. Przyby\u0142 \u201edo Jana, \u017ceby przyj\u0105\u0107 chrzest od niego\u201d. \u017bydzi przyjmowali chrzest Jana, jako znak gotowo\u015bci do pokuty, nawr\u00f3cenia i u\u015bwi\u0119cenia. Chrystus Pan tego nie potrzebowa\u0142. Przez chrzest w Jordanie wybra\u0142 On wod\u0119, jako znak swego sakramentu, kt\u00f3ry u\u015bwi\u0119ci miliardy ludzi na ziemi. <\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5,1342],"tags":[1624,17934],"class_list":["post-41889","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-biezace-wydarzenia","category-zycie-religijne","tag-jezus-chrystus","tag-refleksje-na-niedziele"],"acf":[],"yoast_head":"\n