Kazimierz Wielki ogromnie dba\u0142 o swoich poddanych, a zw\u0142aszcza o tych, kt\u00f3rym by\u0142o najci\u0119\u017cej, bo z nik\u0105d pomocy nie mogli oczekiwa\u0107, o ch\u0142op\u00f3w.<\/p>\n
Chc\u0105c przekona\u0107 si\u0119 o tym, jak, \u017cyje si\u0119 jego ludowi, czasem w wolniejszych chwilach, kt\u00f3rych w\u0142adca nie ma za wiele, gdy\u017c ci\u0105\u017cy na nim odpowiedzialno\u015b\u0107 za losy ca\u0142ej ojczyzny, wyprawia\u0142 si\u0119 do odleg\u0142ych wiosek i w \u017cebraczym przebraniu odwiedza\u0142 n\u0119dzne ch\u0142opskie chaty. Tak by\u0142o i tym razem.<\/p>\n
Zmierzch ju\u017c zapada\u0142, gdy do niziutkiego domostwa pokrytego strzech\u0105 tak poros\u0142\u0105 mchem, \u017ce trudno by\u0142o dopatrze\u0107 si\u0119 pod nim s\u0142omy, zapuka\u0142 \u017cebrak podpieraj\u0105cy si\u0119 kosturem. Deszcz pada\u0142 rz\u0119sisty, tote\u017c ca\u0142e ubranie przemok\u0142o, a w p\u00f3\u0142ciennym worku niewiele by\u0142o zapas\u00f3w. Wida\u0107 biedni mieszka\u0144cy nie mieli czym obdarowa\u0107 ubogiego.<\/p>\n
\u017bebrak trzykrotnie powt\u00f3rzy\u0142 pukanie. Pewno zaj\u0119ci czym\u015b domownicy nie s\u0142yszeli, a mo\u017ce ju\u017c spali?
\nWreszcie drzwi zaskrzypia\u0142y i ukaza\u0142 si\u0119 w nich w\u0142a\u015bciciel chaty.
\n– Niech b\u0119dzie pochwalony \u2013 pozdrowi\u0142 go biedak.
\n– Na wieki wiek\u00f3w.
\n– Przenocujcie mnie, gospodarzu, zm\u0119czony jestem bardzo, szmat drogi przeszed\u0142em, zmierzch zapada i si\u0142 brakuje.
\nKmie\u0107 ci\u0119\u017cko westchn\u0105\u0142, ale skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.
\n– Wejd\u017acie. W taki czas nawet zwierz\u0119cia wyp\u0119dzi\u0107 nie mo\u017cna. Biednie tu u mnie i ciasno, dziecisk\u00f3w du\u017co, ale si\u0119 jako\u015b pomie\u015bcimy. \u2013 To m\u00f3wi\u0105c szerzej otworzy\u0142 wrota.<\/p>\n
Podr\u00f3\u017cny wszed\u0142 do niskiego, ciemnego pomieszczenia i pocz\u0105tkowo nic nie widzia\u0142. Dopiero, gdy oczy przyzwyczai\u0142y si\u0119 do mroku, dostrzeg\u0142 g\u0142\u00f3wki \u015bpi\u0105cych na sianie dzieci.
\nGospodarz podsun\u0105\u0142 przyby\u0142emu niski pniaczek, a gdy ten usiad\u0142, zakrz\u0105tn\u0105\u0142 si\u0119 ko\u0142o pocz\u0119stunku. Przyni\u00f3s\u0142 mi\u00f3d z le\u015bnej barci, kawa\u0142 chleba i gliniak mleka. Podr\u00f3\u017cny by\u0142 g\u0142odny, tote\u017c z rado\u015bci\u0105 zabra\u0142 si\u0119 do spo\u017cywania pokarmu, a posiliwszy si\u0119 zacz\u0105\u0142 rozmawia\u0107 z kmieciem i wypytywa\u0107, jak \u017cyj\u0105 ludzie w osadzie, co im dokucza, co cieszy i co trzeba uczyni\u0107 , by im poprawi\u0107 byt. <\/p>\n
Nagle za \u015bcian\u0105 zap\u0142aka\u0142o dziecko. Gospodarz wyszed\u0142, a po chwili wr\u00f3ci\u0142 nios\u0105c na r\u0119ku niemowl\u0119 owini\u0119te w lniane p\u0142\u00f3tno.
\n– Oto B\u00f3g mnie obdarzy\u0142 kolejnym, \u00f3smym ju\u017c synem, ale dam sobie rad\u0119, byle zdrowie dopisywa\u0142o.
\n– Nie martwcie si\u0119, gospodarzu, to dziecko przyniesie wam szcz\u0119\u015bcie i dostarczy powod\u00f3w do dumy. Skoro przyby\u0142em do tego domu w tak wa\u017cnym dniu, chcia\u0142bym wam co\u015b zaproponowa\u0107. Wybior\u0119 wam kuma dla synka i obiecuj\u0119, \u017ce b\u0119dzie to bardzo dobry cz\u0142owiek. Poczekajcie z chrztem do najbli\u017cszej niedzieli.
\nKmie\u0107 nawet si\u0119 ucieszy\u0142, bo spad\u0142 mu z g\u0142owy obowi\u0105zek szukania ojca chrzestnego.
\nNazajutrz \u017cebrak opu\u015bci\u0142 wczesnym rankiem go\u015bcinn\u0105 chat\u0119. Ch\u0142opina rozmy\u015bla\u0142 o niespodziewanym przybyszu, a potem zaj\u0105\u0142 si\u0119 prac\u0105.<\/p>\n
W niedziel\u0119 ju\u017c od rana ca\u0142a rodzina oczekiwa\u0142a ojca chrzestnego. Dzieci wybiega\u0142y ci\u0105gle przed dom, by zobaczy\u0107 czy nie nadchodzi. Kumoszka od\u015bwi\u0119tnie ubrana zacz\u0119\u0142a si\u0119 denerwowa\u0107 op\u00f3\u017anieniem, a potem za\u017c\u0105da\u0142a, by poszuka\u0107 innego kuma, bo ten \u017cebrak, to widocznie zwyczajny oszust.
\nNagle da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142o\u015bne trzaskanie z bata, a po chwili zobaczono pi\u0119kn\u0105 karet\u0119 poprzedzon\u0105 je\u017ad\u017acami na koniach. Pojazd zatrzyma\u0142 si\u0119 przed chat\u0105, s\u0142u\u017cba otworzy\u0142a drzwi pojazdu, a z niego wysiad\u0142 bogato ubrany pan, w kt\u00f3rym gospodarz pozna\u0142 \u017cebraka sprzed kilku dni. Pad\u0142 na kolana, a kr\u00f3l, bo to on by\u0142 we w\u0142asnej osobie, Kazimierz Wielki zwany Kr\u00f3lem Ch\u0142op\u00f3w, podni\u00f3s\u0142 go z ziemi i poleci\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 przy sobie.
\n– Kiedy\u015b ty mnie ugo\u015bci\u0142e\u015b tym, co by\u0142o w chacie, dzi\u015b ja ci kumem b\u0119d\u0119 i o przysz\u0142o\u015b\u0107 twego syna zadbam.
\nCh\u0142opina zaniem\u00f3wi\u0142 tak, \u017ce nawet dzi\u0119kowa\u0107 nie potrafi\u0142. W\u0142adca jednak rozkaza\u0142 wsiada\u0107, wi\u0119c zabrawszy zawini\u0105tko z male\u0144stwem pojechali do ko\u015bcio\u0142a, by je ochrzci\u0107.<\/p>\n
Potem obj\u0105\u0142 staraniem nie tylko chrze\u015bnika, ale i biedny lud chroni\u0105c go przed poborcami i nadmiernymi daninami. Ka\u017ako dorasta\u0142 w dostatku, a \u017ce wykazywa\u0142 du\u017ce zdolno\u015bci i odznacza\u0142 si\u0119 pilno\u015bci\u0105, kr\u00f3l umo\u017cliwi\u0142 mu zdobycie wykszta\u0142cenia. Kr\u00f3lewski chrze\u015bnik zosta\u0142 ksi\u0119dzem. Zyska\u0142 wysokie stanowisko, zas\u0142yn\u0105\u0142 jako m\u0105\u017c bardzo uczony, a nazywa\u0142 si\u0119 KAZIMIERZ TRZASKA.<\/p>\n
UWAGA: Prezentujemy pierwsz\u0105 z cyklu siedmiu legend i poda\u0144 o Kr\u00f3lu Kazimierzu, kt\u00f3re zebra\u0142a i opracowa\u0142a bochnianka Zofia Wi\u015bniewska. Autorka ma ju\u017c na swoim koncie kilka ksi\u0105\u017ckowych publikacji, wkr\u00f3tce uka\u017ce si\u0119 kolejna.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[92],"tags":[17131,4834,17309,2392,17164,17135,798,2843,4833,2180,17166,1143],"class_list":["post-10914","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kultura","tag-historia","tag-ilustracje","tag-kazimierz-wielki","tag-krol","tag-ksiazka","tag-kultura","tag-legenda","tag-podania-o-kazimierzu-wielkim","tag-podanie","tag-publikacja","tag-wakacje","tag-zofia-wisniewska"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nMia\u0142o to podobno miejsce w Wojs\u0142awicach mi\u0119dzy Radomiem a Zwoleniem, za\u015b znamienity chrzest odby\u0142 si\u0119 w Farze Kazimierzowskiej w Radomiu.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"