W roku akademickim 1998\/1999 by\u0142em na zagranicznym stypendium na Uniwersytecie Marcina Lutra w Halle nad So\u0142\u0105 (Saksonia – Anhalt). Pracowa\u0142em tam jako tutor j\u0119zyka i kultury polskiej. Pami\u0119tam tam jedno takie zdarzenia …<\/p>\n
Ot\u00f3\u017c m\u00f3j akademik, w kt\u00f3rym mieszka\u0142em, znajdowa\u0142 si\u0119 na obrze\u017cach miasta. Pewnego dnia wraca\u0142em p\u00f3\u017anym wieczorem z koszyk\u00f3wki. Nagle w pobli\u017cu lasku, przylegaj\u0105cego do akademika, zobaczy\u0142em mn\u00f3stwo policyjnych samochod\u00f3w – na przys\u0142owiowych – \u201ekogutach\u201d. Gwar, zamieszanie, krzyki. Podszed\u0142em do kolegi z akademika i zapyta\u0142em, co si\u0119 dzieje. On w\u00f3wczas \u201eza\u017cartowa\u0142\u201d, wiedz\u0105c, \u017ce jestem Polakiem, \u017ce policja robi ob\u0142aw\u0119 na polskich z\u0142odziei samochod\u00f3w. (By\u0142y to jeszcze czasy, kiedy jednym z najpopularniejszych dowcip\u00f3w w Niemczech, by\u0142 tekst turystycznego zaproszenia do Polski. Przyje\u017cd\u017caj do Polski, Tw\u00f3j samoch\u00f3d ju\u017c tam na Ciebie czeka). Nie ukrywam, \u017ce tak samo z\u0142o\u015bliwie zripostowa\u0142em, \u017ce my\u015bla\u0142em, \u017ce to ob\u0142awa na niemieckich neonazist\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci by\u0142a to ob\u0142awa na nielegalnie osiedlaj\u0105cych si\u0119 w w\/w lasku Rom\u00f3w.<\/p>\n
Rozmowa rozpocz\u0119ta od dw\u00f3ch wzajemnych z\u0142o\u015bliwo\u015bci sko\u0144czy\u0142a si\u0119 serdecznym kole\u017ce\u0144stwem, trwaj\u0105cym ca\u0142e stypendium, wieloma rozmowami o Polsce i Niemczech oraz o funkcjonuj\u0105cych wzajemnie stereotypach.<\/p>\n
Jak powiedzia\u0142 mi p\u00f3\u017aniej m\u00f3j kolega, ta sytuacja nauczy\u0142a go, \u017ce Polak Polakowi nier\u00f3wny i \u017ce tego typu \u017carty mog\u0105 by\u0107 rzeczywi\u015bcie krzywdz\u0105ce. Ja natomiast by\u0142em dumny, \u017ce bez wszechpolskiego nagrzania jestem Polakiem i nie musz\u0119 si\u0119 tego wstydzi\u0107.<\/p>\n
Bo warto by\u0107 Polakiem … Dzisiaj, b\u0119d\u0105c z tego dumny, wywiesi\u0142em tak\u017ce z synem polsk\u0105 flag\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W roku akademickim 1998\/1999 by\u0142em na zagranicznym stypendium na Uniwersytecie Marcina Lutra w Halle nad So\u0142\u0105 (Saksonia – Anhalt). Pracowa\u0142em tam jako tutor j\u0119zyka i kultury polskiej. Pami\u0119tam tam jedno takie zdarzenia … Ot\u00f3\u017c m\u00f3j akademik, w kt\u00f3rym mieszka\u0142em, znajdowa\u0142 si\u0119 na obrze\u017cach miasta. Pewnego dnia wraca\u0142em p\u00f3\u017anym wieczorem z koszyk\u00f3wki. Nagle w pobli\u017cu lasku,<\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[603],"tags":[605],"class_list":["post-1083","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-felietony","tag-aleksander-rzepecki"],"acf":[],"yoast_head":"\n