To ju\u017c drugi tom poezji Andrzeja Pacu\u0142y. Poprzedni, „Solna G\u00f3ra – Kroniki Miejskie”, ukaza\u0142 si\u0119 w Bochni w 2000 r. „Uzbornia – kroniki rodzinne”, ju\u017c samym tytu\u0142em nawi\u0105zuje do poprzedniego wydawnictwa. Ksi\u0105\u017cka zawiera zar\u00f3wno wiersze zwi\u0119z\u0142e (np. „Wielcy – kiedy \u015bmieszni”), jak i d\u0142u\u017csze formy poetyckie („Ballada o trzech braciach” – Macieju, Jacku i Marku). Nie brakuje r\u00f3wnie\u017c odniesie\u0144 do krakowskiej przesz\u0142o\u015bci Andrzeja Pacu\u0142y i jego zauroczenia tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Tadeusza Kantora:<\/p>\n
dyryguj\u0105 morzem jak tadeusz kantor kre\u015bl\u0105 lot jask\u00f3\u0142ki w ksi\u0119dze \u015bwi\u0119tych zwoj\u00f3w („Wielcy – kiedy \u015bmieszni”)<\/p>\n Autor sam przyznaje, \u017ce tw\u00f3rca Teatru Cricot 2 stanowi\u0142 wa\u017cny bodziec w jego rozwoju duchowym i intelektualnym. Kantor… pokaza\u0142, \u017ce my wszyscy jeste\u015bmy ze swojej prywatnej historii (narracji, jak to si\u0119 teraz post – chwost- modernistycznie m\u00f3wi), \u017ce wszyscy jeste\u015bmy sk\u0105d\u015b, je\u017celi potrafimy to zrozumie\u0107, je\u017celi z tego naszego osobistego „wielopola” zabrali\u015bmy zapach garnituru dziadka i prz\u0119dz\u0119 z sukienki babci, wyobra\u017ani\u0119 i rado\u015b\u0107 odkrywania, to mo\u017cna czasami co\u015b zrobi\u0107 i w sztuce… Kiedy pracowa\u0142em w Rotundzie (1977 – 1980) Kantor gra\u0142 Umar\u0142\u0105 Klas\u0119 pi\u0119\u0107 razy, obejrza\u0142em wszystkie spektakle i pr\u00f3by!!, schowany na balkonie g\u00f3rnego tarasu… My\u015bl\u0119, \u017ce tak, to by\u0142a ta chwila, kiedy odkry\u0142em i ja swoje „wielopole” na Uzborni… a potem spotka\u0142em pana Piotra S. w Piwnicy i on, kt\u00f3ry by\u0142 Znik\u0105d powiedzia\u0142 mi \u017ce, \u017ce je\u017celi jeste\u015b znik\u0105d, to znaczy, \u017ce jeste\u015b zewsz\u0105d….<\/em> – pisze na swoim profilu na Facebooku. <\/p>\n Nie brakuje tekst\u00f3w wyrafinowanych pod wzgl\u0119dem rytmicznym, konceptualnych wr\u0119cz. Autor nie stroni r\u00f3wnie\u017c od wyszukanych rym\u00f3w. We fragmencie „Ballady o trzech braciach” tak opisuje swojego brata, Marka Pacu\u0142\u0119:<\/p>\n
\nprzesypuj\u0105 popi\u00f3\u0142 w klepsydrze teatru<\/p>\n
\njak kiyoshi awazu kaligraf pokoju<\/em><\/p>\n